Bazan insanın aklı ile kalbi aynı gönüle sığmaz,
Ya gönül dar gelir, ya sevgisi yetmez,
O zaman derin bir ah çeker ve susar insan,
Bilir ki hiçbir kelime o yangını söndürmeye yetmez...
Gözler nemlenir, bakışlar uzaklara dalar,
Yangın yavaş yavaş yaşlarla hafifler,
İşte o an, sükûnet herşeye en güzel cevaptır,
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta