Hicranınla kavruldu sine, bir kez olsun nur cemalin göreyim...
Göreyim ki, bu karanlık dehlizlerden aydınlığa ereyim.
Bir ömür dediğin nedir ki efendim? Sermayem bir avuç toprak...
Uğruna can vermeyen bedeni, ben neyleyeyim?
Verelim bu canı yoluna, feda olsun her anım;
Yeter ki bir tebessümüne mazhar olayım Ya Habibullah.
Bak, boynu bükük kaldı ümmetin, yetimlik çöktü üstümüze,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta