Ya devlet başa ya kuzgun leşe

Düşman çökmüş yurda, karanlık gece, Bozkırın bağrında kor olmuş acı. Bir ses yükselmişti Tanrı Dağı’nca, Demirden irade: Mehmet’in gücü. Edirne ovası, Kars’ın yaylası, Bir olmuştu artık hilalin eriyle. Alevi’si, Sünni’si aynı ülküyle, Atıldı cepheye, bozkurttur soyu. “Ya devlet başa ya kuzgun leşe!” Diye şahlanmıştı Türk’ün ateşi. Toprağa düşerken bile son nefer, Süngüsü göğsünde taşırdı hıncı. Çanakkale der ki: “Türk ölmez henüz!” Kan ile yazılmış bir sonsuz gündüz. Bayrağın gölgesi vururken göğe, Titredi düşmanın çelikten yüzü. Gazi’nin ordusu, Turan erleri, Dağları inletir savaş türküleri. Şehitler yürürken gök kubbe sessiz, Tanrı’ya yükselir al kanlı izler. Ey aslan Mehmet’im, ey yiğit asker, Adınla dirilir susmuş destanlar. Bir millet uğruna can verenlerin Ruhu gök vatanda sonsuza kadar yaşacak. Muhsin yener