“ iki dizeye vuruldum önce,öç alır gibi kardeşlerimden,
şart olsun!
sonrası sensin xece... ”
enkazıma dadanmış bu kör karanlığa ne kadar anlam sığdırabilirim .
ne kadarını taşıta bilirim bu nefessiz acının
Özlemenin rengini de unuttum,anla beni!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
