Kayalar arasında bir cam ağacı...
Nereden bulur yaşam suyunu?
Yaşamın efsunlu huyunu?
Gökyüzüne uzattıkça boyunu.
Yıldızlarla oynayacak oyunu.
Çabala,nasılsa sonunda vuslat var...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




her hal-ü kâr da olmasa bile
ümitvar olmak ne güzel sanatçıya
yükselmek gökyüzünden daha da yükseğe
vuslat beklentiisi cansuyudur aşka
nasip olmasa bile
son nefeste
tebrikler güzel insan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta