Nasıl da yaşlanıyorum umudun yamacında?
Aslında kötülük yok hiçbir amacımda.
Sonsuzluk hançeri saplanmış yüreğime,
Kalbim görmediğim bir düşün kıskacında
Gelgitlerin arasında kıvrılıyor zaman.
Ellerimin arasından vuslat sızıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kutlarım usta kaleminizi,tam puan güzel esere,ilhamınız daim kaleminiz üretken olsun.
saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta