Hicrânla yanan gönlümde feryâd-ü figân,
Bir aşkın izinde, ruhumda kopan tufân.
Mecnûn misâli yalnız dolaşırım çöllerde,
Her zerremde saklı hasretine yanan nişân.
Gözlerinde bahâr, dudaklarında zâr u lâl
Sanki cennetimdir o cân-ı latif-i hayâl.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta