Vuslat Günü Şiiri - Mecit Aktürk

Yüzünde yüz tebessümle salınıp gezen güzel
Nazar değmesin neşene; tükenmesin, bitmesin.
Uğramasın hiç kapına, yaprak ağlatan gazel
Gönlünde taht kursun huzur; ömür boyu gitmesin.

Eğilmesin başın asla; mahzûn olmasın yüzün
Bana kalsın fırtına, kar, Eylül'le gelen hüzün
Bin seneye bedel olsun güneşli her gündüzün
Ocağında dert pişmesin, bacan gamlı tütmesin.

Şen ötsün bahçende bülbül, açan gülün solmasın
Keder uzak kalsın her dem, gözlerin yaş dolmasın
Gecen olacaksa şayet, o da aysız olmasın
Bulutların arasında gizlenmesin, yitmesin.

İraden çelikten sağlam, duan olsun silahın
Her secdeye vardığında, erisin tüm günahın
Tehlikeden beri olsun gezdiğin güzergâhın
Sana tuzak kuranların buna gücü yetmesin.

Meçhul değil bize ebed; gel deyince birgün Hakk
Yer gösterir sinesinde en vefâlı yar, toprak
Takvim ömrünü tüketip, düştüğünde son yaprak
Ölüm, vuslat günün olsun; el eceli itmesin.