Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ayni dili konusur
ayni havayi nefes aliriz
ayni gülücügü alip-verir/iz
ama nedense hic anlasamayiz :))
saygilarimi sunuyorum degerli üstadim
kalınlara selam..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta