Vurdu beni Şiiri - Hazan Gülü Fatoş

VURDU BENİ

Gönül heybem dolunca, binbir türlü gam ile,
Uzaklara daldıran, düşlerim vurdu beni,
Gündüzü hayal edip, beklerken akşam ile,
Gözümdeki bitmeyen, yaşlarım vurdu beni,

Vefa diye sarıldım, dallarım hep kırıldı,
Dost dediğim canların, siteminden yoruldu,
Zamanın çarkı döndü, su bulanıp duruldu,
Sabrı mermere yazan, nakışlarım vurdu beni,

Hangi yola can versem, sonu çıkmaz bir sokak,
Aşkla bakan gözlerim, ihanet gördü ancak,
Bir yanım derya deniz, bir yanım kupkuru bak,
Yaz ayında donduran, kışlarım vurdu beni,

Sözün bittiği yerde, sükût olur yoldaşım,
Yalnızlık sofrasında, keder olur öz aşım,
Vefaya hasret kalan, eğilmeyen şu başım,
Dost haneme ördüğüm, taşlarım vurdu beni,

Hazan Gülü bilir ki, takdir elbet Mevla’dan,
Sabırla beklediğim, lütuflar hep Hüda'dan,
Geçerken ömür denen, şu amansız kavgadan,
Sessizce köşe bucak, kaçışlarım vurdu beni,

Hazan Gülü Fatoş....29.03.2026