Vur Usta Şiiri - Kasım Kobakçı

Örs üstünde kıvılcımı sayarak,
Çelikleri döve döve vur usta.
Tempo tuttur, adımların üç ayak,
Zindanlara gire çıka vur usta.
*
Emeğinden sana mahsus payını,
Kıskaçlarla ala ala vur usta.
Ocaklarda erittiğin altını,
Kalıplara böle böle vur usta.
*
Zincirleri kopararak her vakit,
Kilitleri kıra kıra vur usta.
Ocağından sana kalan kor şerit,
Alevlerle dola dola vur usta.
*
Çağrıyı sen aldı isen derinden,
Şu demiri bile bile vur usta.
Göç zamanı geldiğinde terinden,
Tükensen de güle güle vur usta.
*
Çarklar döner, makinalar susmadan,
Kayışları gere gere vur usta.
Kan terleyip zalimlere küsmeden,
Balyozları süre süre vur usta.
*
Ergimiştir karanlığın kalkanı,
Kalıbını yara yara vur usta.
Yere dökme damarlardan akanı,
Umutları sara sara vur usta.
*
Son nefesi perçinlerken demire,
Son vuruşu salla salla vur usta.
Kulak verme seni büken emire,
Hürriyeti bula bula vur usta.