Vur ki ölem Şiiri - Özcan Kurt

Kime kaldı, bu, mekanlar,
Erlikte, mertlik, kalmadı,
Meydan okur, ol cellatlar,
Avamda birlik, kalmadı..

Vur bağrıma, vur ki. ölem,
Nere gidem, ben nasıl idem?

Geldim çaldım, bey, kapısın,
Kimseler, sesim, duymadı,
Değirmenci, vermez hakkın,
Eyvanda dirlik, kalmadı...

Vur yanıma, vur ki. ölem,
Ben kime, şikayet edem?

Özvecan, zamane bozuk,
Yaslanacak dağ kalmadı,
Boşa geçen, ömre yazık,
Tutunacak dal kalmadı.

Vur sırtıma, vur ki. çekem,
Ben bu derdi, kime verem?