Kayboldu taş duvarların kubbesi bulutlar içinde,
Temellinde ben yoktum zaten, belki örerken de,
Duvarlar üzerinde pencereler, her biri bakar aleme,
Ne zaman bekler, ne mekan her biri diğer biçimde,
Unutulur insan geçip gittiği yerler, değişir gider,
her başlayan yürüyüş, bir yerlerde tükenip biter,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta