Her daim
Konuşmasam da derdimi çözen gözlerine
Hangi cümleyi kursam bilemedim
Herkes bilirken bazı soruların cevaplarını
Bilmesende
Sen hiç diretmedin
Beni sordum bana
Ben kötümüyüm sence?
Benden başka herkese iyisin
Bir garezin bana bence
Ne diye yıpratırsın kendini
Elâlem bugün var yârın yok
Ve ben hala küçük bir kız gibi hissediyorum
Hala yalnız
Bazen hala çaresiz
Ve ne yapacağını bilemeyecek kadar şaşkın
Evet
Gitmeseydi Leyla Mecnun'dan
Mecnun olurmuydu abdal
Leyla gitti sandı Mecnun'dan
Mecnun'un gözleri Leylâ yâr
Kimsesizler kimsesi
Bir kişi kadar varım
Sabahın ilk ışıkları
Seher'in bitişi kadarım
Tan yerinde ağarmış tene
Kefen hazırlar mezar kazarım
Kalbin nurla dolmuş taşarken
Benliğimi kaybetmiş, sende ararken
Nesini sevdin şu gafilin
Çehren güneşe ışık tutmuşken
Güneşten dahi parlak olan sen
Varmı kötü sözün bir yeri
Veyahut benim lügatımda ederi
Bu halin ve durumun seri
Hep senden bilinir
.
Kaç kurtar kendini
Kanım söz eder senden, akarken
Alnımın akı kadar temiz çehren
Cemalimi nurunla yıkar
Çevirme yüzünü yüzümden
Nûr yüzlüm
Evvelim
Ardında aradım bunca zaman beni
Bir ayna kadar uzakken ben bana
Yüzüm nasıl oldu da döndü sana
Seni bana satan gönle küsüm şimdi
Ne görmüş değil ne körmüş diyorum
Böylesine bağnazca sevilir mi hiç
Ben aşkın değil senin sarhoşunum
Sanma ki bir yudum aldım da böyle oldum
Yıllanmış şarap oldun
Seni gördüm sarhoş oldum
Koklayıp koklayıp ayyaş oldum
İçmedim seni
-
Kemal Efruz
Tüm YorumlarVaroluşsal çizgi...