Güle gem vurma ey gönül zebûn olur
Dertsiz gönül divaneden farksız olur
Bilmek yetermi bilmem davanın ehemmiyetini
Şayet fiilde yoksa bir ömür zayi olur
Kıyıldı içim, liğme liğme edildi
Bir leş koktu ki
Ölü bile dirildi
Bu hayvanat
Olan sabrımı tüketti
Aynı dünyada yaşamak
Açıp kollarımı çınarın dalları gibi
Kök salayım hakikate
Varmak zaman alır elbet ama
Ömürdeki meşakkatte bu değilmidir gaye
.
Hakikat bana gayb mı kılındı
Haline hâllenir şu halim halsiz
Halinle hemhal olup bitap düşer fersiz
Halin halsiz, halin yârsiz
Halim hadsiz, halim sêrsiz
Dilim varmaz sormaya hatırını
Hâtıramda hatırladıkça hatırını
Soramayışlarım zulm olur
Ah ben çektikçe açılıyor bu yara
Kapansın diye dua ederken yaradana
Her an bir öncekinden de fazla
Sar geri başa Hülya
Çok çektirdi sana zaman
Ne olacak ne bitecek bilmezken sen
Yaşını alıp götürdü zaman
Bitti gençliğinin taze baharı
Geçti güzün hoyrat rüzgarı
Meçhule giden yolda bi virane
Ben neyi biliyorum sanki
Kalbimin celladı bu hali olacak
Bellidir, bugün ölse
Yarın hüzünle haşrolacak
Derdimi çözdün gözlerinin derininde
Düğüm olup kaldım semerinde
Ah edip dururken yüreğim
Durup dinlendim narin sözlerinle
Şimdi günler geçmez oldu sensiz
Bilmem zamanın nasıl geçer bensiz
Bu saadet bir sana bir bana kadar
Kahve gözlerinden gönlüme dualar akar
Bazen bir sel bazense damla kadar
Yolum muhabbetse sonu hep sana çıkar
Özlemim kahve gözlerinde kökler salar
Dilimde aşkının amentüsü dolanır
Kalbimin içinde soğu sevgili
Kar olup yağdın bağrıma
Ağır ağır yol alırken başım
Beyazlar düşürdün saçlarıma
Say, kaç dün eksik bende
Sensiz geçen günler heybemde
-
Kemal Efruz
Tüm YorumlarVaroluşsal çizgi...