Desti Sevda Şiiri - Azize Sancar

Desti sevda kapatmışken gözlerimi
Bana âma diyen diller utansın
Asıl gören benim özüm
Görüyorum diyen aşık utansın
.
Kulağımdaki koridorlara sesini bırak
Her bir tuğla sadânla çınlasın
Sevgilinin sâdası en güzel ezgi bana
Dayanamayan tuğlalar ağlasın
.
Gülhane midir seni doğuran zatı şehane
Sevgili gülünce
Rayihası döndürür başımı
Ne denli hoş ne denli müşfikçe