Kandil Şiiri - Esmer Ay

Her daim
Konuşmasam da derdimi çözen gözlerine
Hangi cümleyi kursam bilemedim
Herkes bilirken bazı soruların cevaplarını
Bilmesende
Sen hiç diretmedin
Hep başka sevdin bizi
Benzemedi sevgin bir üst nesline
Sen ne merhametli ne mertsin
Doyamaz gözlerim nurlu yüzüne
Haram, güneş olmuş doğarken üstüme
Ben ahlağının gölgesinde serinledim
Sahi dağ derler sana
Döner mi insan sırtını babasına
Hayır baba varlığın varlığıma kandil
Bu karanlık çağda dostum ol
Arkamda durma, önümde ol
Babacığım, mücadelen zor
Zaferle muvaffak ol