Vicdanın Sesi Şiiri - Kasım Kobakçı

Karanlık yollarda yanan en kutlu meşale,
Ruhumuza yön verip, yönelten bir visale,
Kalplere huzur verip, ulaştıran kemale,
Saklıdır o kutlu nefes, vicdanın sesinde.
*
Bir rüzgar misalidir, eser durur derinden,
Kaldırır ağır yükü o yorgun üzerinden,
Koparıp alır bizi kederlerin yerinden,
Doğrunun pusulası erdemin nefesinde.
*
Gönül dağlarında hiç bitmeyen bir pınardır,
Yolunu kaybedene devasa bir çınardır,
Kış ortasında kalan canlar için bahardır,
Kaybolmaz o kutlu nefes, insan bünyesinde.
*
Gösterir hedefleri karanlıklar çökünce,
Işık tutar yollara gözyaşları dökünce,
Umut tohumu serper dertler boyun bükünce,
Can bulur o kutlu nefes, aklın perdesinde.
*
O bir pusula gibi kuzeyi işaretler,
Huzura kavuşurlar onu bulan yürekler,
Gerçeğe ulaştırır tüm çekilen emekler,
Yeşerir o kutlu nefes, sevgi bahçesinde.
*
Her adımda bir ilham, her solukta bir gaye,
Kulağa fısıldanan ne güzel bir hikaye,
Hakikati arayan o dervişe sermaye,
Hissedilir kutlu nefes, ruhun gölgesinde.