Yıllar boyu içimde bir fırtına koptu
Öfkem dindi sonunda, ateşim de söndü
Karanlık yollarımda bir ışık doğdu
Ruhum huzur bulup, kendine döndü
Kırılan kalbim artık sitem etmiyor
Gözyaşım dindi bak, acı bitti gidiyor
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta