Bir kalemde kaldırıp atsan öte tarafa dostu
Göz görmese bir ömür gül yüzünü
Bir anda terk etse can cânânı
Kulak işitmese ahir zamanda bile şen sesini
Dil sükût etse, selam bile salmasa kıyamete dek
Gönül taş olup insaf etmese hiç
Akıl küsüp inkar etse, yok saysa her şeyi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta