Veysi Çiftçi Şiirleri - Şair Veysi Çiftçi

Başkalarının karanlıklarına ortak olmayı bırak artık!..
Masumiyetle arandaki mesafe geri dönülemez olmasın!..
Yanlışa gelen her davet, bir yenisine götürür seni
Çoğunu göremezsin, kendi canın yanmadıkça
Aynalar kalbe sinmiş kirin tortusunu göstermez
Suya da yansımaz, ruhun taşıdığı günah yükü

Yüreğimi paylaşsam seninle Liha
Bende bulunsun, sana ait olsun
Göğsümde dursun, içinde sadece sevgin olsun
Attıkça ben yaşasam, onu da sen yaşatsan
Hisseden ben olsam, onu hızlandıran sen olsan

Bizimkisi mutluluğu hakkı bilen gözlerin temasıydı
Elleri birleştirememenin dayanılmaz zorluğu...
Bakıp da sarılamamanın uyandırdığı kilometrelerce uzaklık hissiydi
Gelişini beklerken geçmeyen saatlerin zalimliği...
Bizimkisi hayal etmeyi mutluluk gören iki kalbin birbiri için atışıydı
Kısacık dakikalara olabildiğince bakış sığdırma çabası...

Zaman bitirir başlattığını
Toprak kurutur yeşerttiğini
Yokluk varlığı alır aniden
Güneş geceyi bitirir vardığında
Gece, ışığı yutar çöktüğünde

Kulakları sağır eden dehşetin çığlıyım ben!..

Damardaki kanı donduran vahşetin kimliğiyim ben!..

En temiz yüreklere günah tohumlarını ben ekerim

Tuhaf bir zaman döngüsünde savrulup duruyoruz

Biz kaçtıkça, yüzümüze çarpıyor anlaşılmaz tezatlıklar

Artık olmayanı, ağacın kurusunu, şarkının unutulmuşunu anıyoruz

Talihsizliği gölge edindim, bırakmaz peşimi
Ne sevsem, kimi sevsem alınır benden
Kafesimdeki kuşuma göz diker kader
Gönlümdeki kelebeklerin ömrünü kısaltır
Yolumun üstüne dikenler serper bu kader
Düş kurmaktan da korkarım, bilirim illaki kıracak biri

Cehennemi yaşamak için ölmek mi lazım?
Yüreğin dağlanması için kor bir ateş?
Gömülmek için toprak mı lazım?
Yalnızlık için gidilemeyecek bir uzaklık?
Yokluğunda daha fazlası var!..
Kabusa uyanmaktır sensizlik

Sessizlik yorulduğunda uğra bana
Suskun duygularınla çal kapımı, zaman fark etmez
Kelimelerin titrese de dinlerim seni, bıkmadan
Konuşmasan da anlarım hikâyeni gözlerinden...
Belki de kırık ruhuna dokunacak sözlerim olur
Eğer sözlerimle dokunamasam kalbine

Acının rengi koyudur gece gibi, yol bulamazsın
Hapseder içine, kıvranırsın kendi içinde bir başına
Bazen yıllar sürer bir gecenin şafağına ulaşmak
Gerçekse; güneş gibi parlaktır, bakamazsın çıplak gözle
Kaldıramaz aklın, yüreğin yanar gizem kalktığında