Veysi Çiftçi Şiirleri - Şair Veysi Çiftçi

Başkalarının karanlıklarına ortak olmayı bırak artık!..
Masumiyetle arandaki mesafe geri dönülemez olmasın!..
Yanlışa gelen her davet, bir yenisine götürür seni
Çoğunu göremezsin, kendi canın yanmadıkça
Aynalar kalbe sinmiş kirin tortusunu göstermez

Bizimkisi mutluluğu hakkı bilen gözlerin temasıydı
Elleri birleştirememenin dayanılmaz zorluğu...
Bakıp da sarılamamanın uyandırdığı kilometrelerce uzaklık hissiydi
Gelişini beklerken geçmeyen saatlerin zalimliği...
Bizimkisi hayal etmeyi mutluluk gören iki kalbin birbiri için atışıydı
Kısacık dakikalara olabildiğince bakış sığdırma çabası..

Zaman bitirir başlattığını
Toprak kurutur yeşerttiğini
Yokluk varlığı alır aniden
Güneş geceyi bitirir vardığında
Gece, ışığı yutar çöktüğünde

......
Talihsizliği gölge edindim, bırakmaz peşimi
Ne sevsem, kimi sevsem alınır benden
Kafesimdeki kuşuma göz diker kader
Gönlümdeki kelebeklerin ömrünü kısaltır
Yolumun üstüne dikenler serper bu kader

Cehennemi yaşamak için ölmek mi lazım?
Yüreğin dağlanması için kor bir ateş?
Gömülmek için toprak mı lazım?
Yalnızlık için gidilemeyecek bir uzaklık?
Yokluğunda daha fazlası var!..

Sessizlik yorulduğunda uğra bana
Suskun duygularınla çal kapımı, zaman fark etmez
Kelimelerin titrese de dinlerim seni, bıkmadan
Konuşmasan da anlarım hikâyeni gözlerinden...
Belki de kırık ruhuna dokunacak sözlerim olur

Bir sabah şeytanın dolduruşuna gelen bir kuş
Penceremi kıracakmışçasına hedef seçti kendine
Nihayet açıldı gözlerim, kulaklarımın uğursuz haberiyle
Dikti gözlerini gözlerime bekledi, alay edercesine camdaki
Ne uçtu ne de kaçtı, seyre daldı yarattığı huzursuzluğu
Mutsuzluk dağıtmayı kendine ganimet sanan zavallı!..

Gece boyu aralıksız yağmur yağdı bu şehirde
Caddeler ıslak, evler sessiz ve şehir sensizdi
Sokakta bir ben, bir de toprağa kızgın yağmur damlaları...
Islak karanlığın içinde seni arıyordum, sen bilmeden
Saçlarımdan yağmur damlıyordu, gözlerimden anılar...

Yine böyle gökyüzünün berrak olduğu bir geceydi
Karanlığa meydan okuyan yıldızlar yarışıyordu birbiriyle
Ne cin ne peri ne de etrafta huzuru bozan birileri...
Melekler görse güzelliğini, kaçışırdı kıskançlıktan
Karanlık bile gizleyemedi gözlerinin ışıltısını
İşte böyle bir gecedeydi talihsizliği kalbimin