Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Kor ateşler üzerinde yürüyorum,
Yüreğim kavruluyor, suskunluğumdan,
Tarifsiz acılar tütüyor, çaresizliğimden,
Yalnızlığımı kanatıyor, hatıralarım.
Daha çok yolumuz var, ey ayaklarım.
Şimdi kalp kırıklarından,
Kırmızılar ne de yakışır bizlere bilir misin?
Mutlu sona çok az kalmıştır, ha gayret.
Al renkli denizlerde boyarız hayallerimizi,
Sevdiklerimize hoş görünürüz belki,
Kim bilir? '
Veysel Tekye
