Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Kor ateşler üzerinde yürüyorum, Yüreğim kavruluyor, suskunluğumdan, Tarifsiz acılar tütüyor, çaresizliğimden, Yalnızlığımı kanatıyor, hatıralarım. Daha çok yolumuz var, ey ayaklarım. Şimdi kalp kırıklarından, Kırmızılar ne de yakışır bizlere bilir misin? Mutlu sona çok az kalmıştır, ha gayret. Al renkli denizlerde boyarız hayallerimizi, Sevdiklerimize hoş görünürüz belki, Kim bilir? ' Veysel Tekye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!