Veysel Koşar Şiirleri - Şair Veysel Koşar

Veysel Koşar

Yok deme ihtimaline gömdüm sevdamı
Gururum aşkımdan ağır geldi Eylül...

Devamını Oku
Veysel Koşar

Hep merak ederim acaba neden
Konanı uçurmuş vardığım gönül?
Seraba mı düştü taşıdığım ten
Boz bulanık olmuş girdiğim gönül.

Hendekler engeller sarmış dört yanı,

Devamını Oku
Veysel Koşar

Handan'ım
Bazen bir söz,
Bir kelime...
Vallahi ediyor candan.
Dikkat et olur mu?
Ey handan,

Devamını Oku
Veysel Koşar

"Ben gittiysem
Onlar da gelir." Demişsin.
Evet gitmişsin;
Aklı, iz'anı, vicdanı
Bırakıp gitmişsin.
Yetmemiş, o koca burnunu

Devamını Oku
Veysel Koşar

Gül dalına gül dalına
Bülbül oldum gül dalına
Diken sardı dört yanımı
Hasret kaldım gül, dalına

Boran tufan bitmiş olsun

Devamını Oku
Veysel Koşar

Mektubuna bir mektup beklemişsin
Yetmemiş zamana sitem etmişsin
Bırak günleri, saatleri
Sabrını, saniye için katletmişsin…

Saçlarını tel tel savuracak

Devamını Oku
Veysel Koşar

Varlığa ocak
Benliğe salıncak
Bahara kucak
Memleketim var benim

Kızlarına duvak

Devamını Oku
Veysel Koşar

sen geleceksin diye yeniden
ne varsa önceki yazdan
dalımda budağımda
biraz poyraz biraz karayelden
süpüre süpüre savurdum kendimi

Devamını Oku
Veysel Koşar

Şiir, sorumlu gönlün,
Zorunlu sözleridir.
Ya taşar, ya sızar.

Devamını Oku
Veysel Koşar

Şiiri olmayan kadın yoktur
Ya elinin altındadır
Ya gönlünün tahtında


En ücra bir köyün

Devamını Oku