İstanbul uyanırken sabaha,
Gecenin üryanı saplanırdı göğsüne.
Çetrefil kokardı buram buram,
Korkusuz bir sefaret Beylerbeyi’nde.
En afillisinden parlatırdık Kısa Winston’u,
Hani asılırdık dumanlara öyle böyle değil;
Her zaman yanımızda olacak kadının
her yerde yanında olmaya ant içtiğimiz
üç ayaklı dünya adaletiydi sevdamız;
sen,
ben,
gölgen-gölgem..
Devamını Oku
her yerde yanında olmaya ant içtiğimiz
üç ayaklı dünya adaletiydi sevdamız;
sen,
ben,
gölgen-gölgem..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta