Velhasıl Gece Şiiri - Özdemir Koca

Karanlıklara alıştım artık,
Drakula yalnızlığı gibi bu gece,
Kim kimin kanını emecek,
Velhasıl öyle bir bilmece.

Kuyuya taş atıyorum bu gece,
Sesinden çıkarıyorum hece,
Bir inat tutturdum gitmem artık,
Velhasıl inadım inat işte.

Kuyu başındayım ağaç gölgesinde,
Uyuyorum ayakta öylece,
Bir kedi tırmanıyor ağaca bilmece...
Velhasıl senide düşünüyorum öyle.

Hafif bir soğuk esiyor içime,
Kanlarım çekiliyor bedenimden,
Bir Vampir emer gibi kanımı,
Sanki içip kaldırıyor şerefe,

Öyle bir karanlıktayım ki,
Gölgeler bile ayrı gölge,
Sen benim içimdesin çıkmadın,
Velhasıl günahsın gözlerime.

Özdemir neylesin gündüzü günü,
Aklına sen gelince her gece,
Ruhum çıkacak biliyorum,
Hangi yürek dayanır boşa sevmeye.