Velhasıl…
Bu kaçıncı çaresizliğim?
“Bu sefer başka” dediğim kaçıncı girdap?
Sorsan, yalan dolu bir hayattı;
geçilmezdi kapısının eşiğinden.
Bu ne telaş?
Üç beş kelâm edecektik yar…
Yakıştı mı şimdi ayrılık?
Bu ne ketum duruştur böyle,
sanırsın yaban mevsimlerinden kalma.
Fakat şunu unutma:
Burada sen kokmuyor hiçbir çiçek.
Rahatsız kara perdede gri bir çizgi,
ne de razı gönül…
Yeter ki sen gel de;
velhasıl,
bu kalp de senin,
ömür de.
Kayıt Tarihi : 13.3.2026 03:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!