Velevki acı bir tebessümsün cemalimden,
Bir emanet ki,akıp gider yıllar ömrümden,
Bu can bu ten bana emanet,
Bilirim ki tüm sahipler emanetini geri ister,
Ellerinde nasır,yüzünde maziden kalan bir matem
Ne yüzün güler,ne de melankolik takılırsın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta