Velakin bana yaşamaktan geriye sen kaldın
En oksijensiz kente senden bir parça can
Kolay mı yaşamak bileklerim arzularken bir parça cam
Bir gün yaşamak mesela yüzüne tüküren dünyaya kafa tutarken
Ya da ölü ruhlarımızı göz yaşlarından toplarken
Dağın eteklerinden zirvelerine koşarken vuruluyor yavru taylar
Yazılan bin kaderin sadece biri mutluyken
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta