Ah nerede vefalı dostlar vefalı dostlar
Ne vakit dara düştümse hep koştular
Sanki her biri bir melekti çok hoştular
Kötülükten kaçıp, hep hayıra koştular
Akar sular gibi coştular ve coşturdular
Gemileri yakarak Hızır gibi koşturdular
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta