Tutupta geceyi bırakmamalı bugün,
Sımsıkı sarılıpta siyah örtüye,
Oturup hiç bir şey düşünmemeli!
Yasak! daha sonra ama ille de,
İlle de ölüm aklına gelmemeli.
Sonra,
Bırakıp duygularını sokaklara,
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Gerçekten öyle... gece boyunca kurduğumuz ne varsa silinip gidiverir sislere karışarak... Oysa karşıladığımız şafaktır. Çoğu zaman, gün ışıyınca utanırım geceden sarkan düşlerimden ötürü... Size de olur mu bilmem...
Bu şiirde şair olmanın rüştünü ayrımsadım. Zaten bu işin kalın çizgilerle hudutları yok. Yürek işi...
Yüreğinizden öpe...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta