Vefa Sadece Bir Semt Değildir

Karşılıklı seevgi kalbin mayası
Saygıdır insanın sağlam kayası
Bencil yüreklerin çürük dünyası
Menfaat uğruna hemen yıkılır

Empati kurmayan taş olur donar
Mazlumun derdine yabancı konar
Kendini bilmeyen ateşte yanar
Kibirli dağlara şimşek çakılır

Hoşgörü pınarı kurudu gitti
Öfke ve tahammül sınırda bitti
Kardeş kardeşide yabana itti
Gönülden gönüle duvar dikilir

Ahde vefa şimdi pazarda yalan
İşi biten kaçıp unutur kalan
Sen sadece bir semt adı mı sandın?
Sözünden dönene leke takılır

İyi günde dostlar sıraya girer
Zor günde her biri sırtını verir
Vefasız ruhlarda insanlık erir
Gerçek dost ateşte nura bükülür

Kördüğüm der vefa namus borcudur
Sevgiyle yoğrulan yürek burcudur
İnsanı yaşatan erdem harcıdır
Sadakat tohumu hakka ekilir...

Hüseyin Kara Çayeli