Vefa Şiiri - Kubilay Demirkaya

Ne bahtını dost bil, ne ye payından
Tok görün gez dolaş, çok vefalıymış
Bin bir taş yürekli dostan, tanıştan
Yüreğe saplanan ok vefalıymış

İsteme şan, şöhret; ne bu devranı
Onurlu yaşa sen, doğru zamanı
Ne toğa bel bağla, ne aç koy canı
Varlık güven vermez, yok vefalıymış

Yakut, elmas bir kir; bir yara sarmaz
Pahalı servet yap, itibar katmaz
Her zerre toz duman, yan yana durmaz
Sıska kuru daldan kök vefalıymış