06 Ekim 1969- Ankara
İstanbul’da eski bir semtin adıdır Vefa.
Bir de yaz kış içilen hoş bir boza markası.
Diyeceğim odur ki, vefanın adı var da,
Ne acıdır söz bitti, gelmiyor ki arkası
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




her veda, vefayı biraz daha öğretir..
her vefa, vedayı azaltır...
harikasın dostum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta