Vedat Koparan Şiirleri - Şair Vedat Koparan

Yaşamın gerçekçiliğinden
Akarım hep içime
Romantizmin damarı
Seninle tetiklenir iç sesimde
Geceden mi aldın
Gül yanaklı gamzene

-“Acılar hep bize düşer usta” Bu ne ilk ne sondu -

Ve Yaprak yaşadığı
Zamansız gelen vurgunda
Günlerce göçük altında
Yaşamla ölüm arasında kalakaldı

Ufuk puslu bulut ardı
yer gök bir
dağların başı dumanlı
bu yüzü bu yüreği kim güldürür
söyle can gülüm söyle
kim kimi nasıl görür

Biliyor musun aklıma neler geliyor bu sessiz duruşundan;

Sakindi hani oranın şafakları gün doğumu sancılarında, köklerinden koparılmak istendikçe daha çok köklerine akın eden bir zap suyu, sürgün versin isteyen bir tomurcuk ucu ve durgun akardı sevgi nehri Meriç, donmuş bakışlarda bir sevgi yumağı olurcasına içten içe bir helezon çizerdi…
Dalar giderdim o helezonda sen gelirdin ay kırığı puslu bir gece içinden, çektikçe çekerdi beni gözlerin.
O karaltıda kaybolurdum karasında beyaz benleri bulduğum senli fenerler yanardı içimin yangınında, saçları tutuşurdu zamanın, al yalım bir rüzgâr eserdi…
Ellerim yanardı ellerinin yangınında, gözlerim kanardı uykusuz kalışlarımda, genzimde defne kokunla teninin değdiği gece akardı benliğime…

uzattım ellerimi
sen bilirsin
istersen tak kelepçeleri
yüklenip aydınlıkları
yüreğimin sesi
dolanır karanlıkları

Sevdam
Sen görsem de görmesem de
Yüreğimin yıldızı gözlerimin ışığısın
Yarımlarımın çeyrek asırlığımın vurgunluğusun
Sen yürek çağrım sevgi selim
Susadıkça susadığım içtikçe içtiğim pınarımsın

Demek sen gidiyorsun öylemi
İyi al git o zaman
Senin olduklarında senin olsun
Onları da alıp gidebilecek misin.?

Yükünün ne kadar ağır olduğunu görebilecek misin?

Sevdaya Yaşamaya Dair

Hangi müzik,
Hangi notasın sen
Hangi dağ gözlerin
Hangi deniz yüreğin gibi

Ahali gün erkencesin de gelmiş
Ekin’ime dadanır
Korkuluktan kork
Yok
Karga gaklıyor
Gak gak gak

Ne sen beni kandırdın ne ben kandım
Sadece en yalın bu kendinde olandı
Sevgi aktı, yoktu çaresi
Yalancı baharda yalancı bir dolma

Dal yaprağa keser uyanır toprak