Ne yaşadık dön de bir bak
Geride kalan
Onurdur onu da kat
Hiçlik değildir
Ne zaman ne yaşam
Toprak…
Tükensin tüm zamanlar yansın geceler
Barutumuz sınırsız nasılsa yürek atımında
Demleniyorum güzel gözlerinde
Gelince gidişinin anı
Daraldıkça zaman daralıyorum
sen ağlama can şiirin güneşi
bak nasıl doğarsın her gün
ışığın hep sıcak gözyaşları gibi
karanlığın ardında bile sen varsın
savur kırıklarını hadi toparlan
nerdesin aranan ey can yüreğim
bir gece mavisinde tünel içinde
ne çayım vardı ne de şekerim
akıp giden iki bizdik birbirine
bir serzeniş koptu gecenin bağrından
Çanakkale geçilmez etten örülü duvar
Vatan içindir özgürlük içindir akan kan
Tarihin onurundan al yıldızı parıldar
Fedadır uğruna binlerce verilen bu can
Geçmişle övünmek avunmak hep kalır bize
Dünün sessizliğinde
duyulmayan ağıtlarda
bu gün hala süren
katran karası
kalp ağrısı büyüten
bu vahşet kusan karanlıkta
Bir adam
Sevdası çocuk sevinçlerinde
Gözleri ışıl, ışıl ne kadar çok sevmişti
Kendinden öte, hasret ayazlarında
Hep büyüttü sevdasını
Büyük bir heyecanla, tirtir, titrerken
Doğanın her hareketi konuşurken
Susmamanın zorluğunun yanında
Susmayı öğreniyorum
Susamışlığın yakıcılığıyla
Susmak
-kadın erkeği açan erkek geceyi soyan
kadın geceyi tümleyen güne erdiren -
bekliyor taç takmış davetinde gece iki bilinmez bir denklemde biri içte biri dışta biri sen biri ben öylesine akardı zaman sen yoktun öncesinde ben yoktum senin öncende alaca bir akşam gönencinde
çıka geldi kondu yürek tüneğine iki kişi arasında neydi bu yakalanan şimdi yatağını arayan bir ırmak aktıkça akan her akışında tortularından sıyrılan kendini bulmaya çalışan
sütünü kesme emmek içmek istiyor seni bırak yakalansın bırak yansın zaman
çatlaklarda
derindir sızılar
yan yatsın
men direğinde yatsılar
kıskançlıklarda
karpuz gibi yarılsın
-
Umut Yıldırım
Tüm YorumlarIşıklar içinde uyu güzel insan. Seni unutmayacağız