9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ruhumu kemiriyor, veda tortuları.
Dilimi koparıp, sonsuz boşluklara fırlatıyorum...
İçim sızlıyor!
Şifa arıyorum,
Yetmiyor!
Zihnimin kuytularına, zehirli sanrılar ekiyorum,
Ve tekrar sığınıyorum, usta sessizliğime!
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta