Veda Makamı Şiiri - Erdal Balcı 2

Hangi mevsimden kalmış,
Hangi dilde yazılmış bu eski şarkı?
Aynada gördüğüm yüz,
Senden çoktan vazgeçmiş,bir yabancı.
Kırık bir şişenin dibinde kalmış sensizliğin tadı.
Yüreğimde hapsolmuş, susturulmuş.
Son bir sancısın artık.
Bu bir veda değil!
Yarım kalmış bir şarkının makamı.
Bir daha asla çalınmayacak,
Tutulmayacak o eski notaların yası.
Eski bir veda makamıdır bu,
Durmadan içimde çalan.
Ne susturanı var,
Ne de yeniden başlatanı.
Gözlerin denizdi.
Ben o denizde boğulmayı seçtim bile bile.
Şimdi her dalga bir mazi oluyor;
Siliyor gülüşümüzü…
Kıyıya vuran her köpükte son bir kez daha,
Sana dokunuyorum,kayboluyorsun...
Kumlara yazdığımız “aşkım” yazısı gibi.
Ah be sevgilim hangi rüzgar savurdu bizi?
Hangi bilinmez limana?
Biliyorum geri gelmeyeceksin;
Gelmesen de, bıraktığın o his...
O bir yanık leke gibi,
Ruhumun tam ortasında.
Ne silinir, ne unutulur,
Ne de başkasıyla kapanır asla.