Veda Şiiri - Kasım Kobakçı

Veda kıldım dilberime,
Hasar verdim kaderime,
Gurbet eli, mesken tuttum,
Keder doldu içerime.
*
Islak yanağı sileyim,
Gönül, ne derse bileyim,
Uçup gitti, kuşlar bile,
Yüzüm asık, hep güleyim.
*
Uzak dağlar, duman tüter,
Bülbül, feryat ile öter,
Kara bulut, çöktü başa,
Böyle yaşam, bundan beter.
*
Sabah vakti, güneş açmaz,
Kanadı kırıklar, uçmaz,
Zemheri, ayaza çaldı,
Gölgelerden, kimse kaçmaz.
*
Mecburiyet sardı, dört yan,
İçimde kanıyor, volkan,
Uzun tepeler, aşıldı,
Tükendi, verilen zaman.
*
Eller, bağlı durulmuyor,
Zalimlerden sorulmuyor,
Varıp gitmek, tek çaredir,
Çarpan yürek, yorulmuyor.