Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Susuyor zaman ve başlıyoruz
Kendimizden adımlamaya içimizdeki uzağı
gece gece güzel bir şiir okuttun eline yüreğine sağlık Deniz dostum
Şair veya şiir ve sevda.. İkisinin de hiçbir yere gitmemek gibi farklı bir özelliği vardır oysa..
Güzel bir şiir, sağlam anlatım...
Kutluyorum sayın Deniz Devecioğlu...
Susuyor zaman ve başlıyoruz
Kendimizden adımlamaya içimizdeki uzağı
tebrik ediyorum....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta