dün gece ölümü bahçende ağlarken gördüm
bir ceylanı dört yandan vuran ormana
bahçemiz dediğim için beni bağışla
bağışla
oku sadağından çıkmış
avcılar etrafı kaplayana dek
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Ölümün bile zulmüne ağladığı bir bahçe...Bir ormansa hayat...
Ne suçu var ki yalnızlığın kısır memelerinden durmadan süt sağan gecelerin ?
Nilgün Aras şiir cangılından dolunayda bir salvo...
İğneleyici...Sarsıcı...Tam da olması gerektiği gibi...
Saygımla Sayın Şair...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta