Gün ışığı suratıma ne zaman çarpsa
Gözlerim yuvalarını terk etmek ister
Ne vakit bir kuş cıvıldasa
İğdiş etmek için yanıp tutuşurum işitme duyumu
Fakat bir gün sahiden yitse, sahiden yitip gitse
Başka bir evrenden alıkonan bir şifa iksiri bile dindiremez korkusunu
Biz, kendimizi bir göz odaya kapatıp
Kendi ruhumuzu hüzünle şımartmayı ilke ediniriz
Çünkü yaşam kılavuzunun abecesi bizde yok
Biz vazgeçmişler, varla yok arasına medcezirler dizeriz
Biz ölenler değil, yaşayanlar hiç değiliz
Bora Baydar
Kayıt Tarihi : 27.07.2026 01:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!