Anneciğim; olur da şehit düşersem ardımdan sakın ağlama.
Sen, kadınım; hep dik dur, üzülüp karaları bağlama.
Avazın çıktığı kadar “VATAN SAĞ OLSUN” deyip haykır!
Malum; mevzubahis vatansa, gerisi teferruat!
Babacığım; bayrak aşkı hiçbir sevgiye benzemiyor...
Dalgalandıkça ayyıldızlı sancak, içim içime sığmıyor!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta