05/04/1979 - Cihanbeyli/Konya
Olmuyor aklım, bedenimin olduğu yerde
Maneviyat yükle kalbine ve taşı sinende
Annenin evladını tanımayacağı o günde
Eyvah dedim ve gerçeğin vardım farkına
Dilimi mahkûm eyleyeyim ağzın kafesine
Bilen susar, susan bilir, güç gerek nefesine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta