Kırık iklimlerin eşiğinde savrulan soğuk duman
Sürgün adımlarını alıp uzaklaş bu dilsiz şehirden
Çürüyen sarayların gölgesi çökerken yangın yorgunu bağrıma
Rüzgarın kehanetini yüklen de çekil ufkun çorak çizgisinden
Aynalarda buğulanan son hatıranı söküp fırlattım derin uçuruma
Zamanın bakır çanlarında yankılanan o ağır sükut
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta