Var 4 Şiiri - Özcan Kurt

*VAR*

Çok tahsil gördüm, taat ettim deme,
Saf cevherler döktüm, erittim deme,
Hamuş insanı gel cahil belleme,
Define-i meknun divaneler var.

Dikeni görüp bağı terkeyleme,
Kimseyi incitip, küçük hor görme,
Acıdan usanıp isyan eyleme,
Zakkum medet uman biçareler var..

Tabibim diyene gel, pek güvenme,
Derman olur deyü, yaran elletme,
Zamana bırakıp müzmin eyleme,
Sende yekün, şifa nişaneler var..

Zahit sen acı ye, kem söz söyleme,
Sözü akit sanıp inanıp sevme,
Hu demeden hemen gönüle girme,
Kapı içre meskun, biganeler var.

Söğüt ol bazı, çınarca direnme,
Aslın bilmeden sen fikrin söyleme,
Elleri kan içinde, gülen öyle
Güle meftun olmuş meyaneler var.

Özvecan ele suç, isnat eyleme,
Can aynadır, cana, ayrı öteleme,
Her şey sınav, oyun mana yükleme,
Ol yazgıdan memnun hikayeler var..