Vahd Şiiri - Alperen Yılmaz

Zihin zindanında zehir soluyan
Acar düşlerdeki ısrar, adındır.
Beton çatlağında çiçek sulayan
İmkânsıza talip esrar, adındır.

Fikir kandilinde mülhemken ışık;
Bir esrik levlake, gaip, yılışık...
O ruh-i reyhanî... Karmakarışık...
İster kalbe âyân, ister adındır.

Şakülü çatamaz gayza ulaşan.
Havada kekremsi tuzu dolaşan,
Çırpınıp, dövünüp arkından taşan
O kan kabarcığı ihtar, adındır.

Adındır evrende olgudan meshul.
Duygular özütü mutlak bir mahsul...
Hâmi kabilinden kalp denen kapsül
Seğirdikçe sızan ikrar, adındır.

His yollu diyalekt döner sıklıkla,
Zerrattan şümusa tanışıklıkla.
Bir sezi, maddeyi tümler yoklukla:
O denli acizken inkar, adındır.

Yedi katran, subasmandan sızılıp,
Yedi çarşaf, giriftane süzülüp,
Ondördünde ekinoksça sezilip;
Göğe nakışlanan ihbar, adındır.

Alperen Yılmaz (Yalınkalem)