Vagonlar Şiiri - Orhan Samih Güllük

Elzem bir gidiş
Kopuş sevgiliden
Sıra sıra ayrılıklar
Ve onca hikayen
Ak saçlı
Yorgun göz kapakları
Sessiz sessiz giderken
O şehirden vagonlar

Bir el tutar içindeki benleri
Körpe bir yavrunun çarpan yüreği
Son hikayen son kapı aralığı
Ve son gidişim bu şehirden
Sensiz gider o şehirden vagonlar

Yüreğinde onca yük
Her gün gibi sıradan
Postal kokularıyla gurbet
Sevgiliden sıladan
Camlar'da kar taneleri düşerken aklarına
Sensiz gider o şehirden vagonlar

Bir ayrılık daha kaldırmaz ömrün
O gider gözünün pınarlarından
Titrek yüreğinde ayrılığın yarısı
Sensiz gider o şehirden vagonlar

Bir bakmışsın aylardan sonbahar
Ve gemiler son yolcusunu da almış
Son bileti de ben almışım sevgili
Son trende kalkmış Haydarpaşa garından

Elinde kırık bir valiz içinde onca hikayen
Bu son siren sesi bu son hatıran sevgili
Ve ayrılıkta ağladı ardımdan
Son kez sen bakarken Üsküdar limanından