Uzun Rüya Şiiri - Hamit Demircioğlu

Biliyor musun odam, pencerem, yastığım ?
Vuslatın harika geceleri çoktan bitti.
Rüyadan henüz uyandım.
Bu sabah,
Hem de ne rüya,
Tatlı başlayan,
Melankolikleşip devam eden,
Ve sonunda hüsrana dönüşen bir rüya,
Öyle bir rüya ki,
Uyanamadığım her güne değdi,
Tüm yaralarım iyileşti, toparlandı. Kalp ritimlerim normale döndü..
Seviyorum diyenler sevgisinden utandılar,
Kıskançlık zirveye ulaştı,
Ve sonunda vuslat gecelerine nazar değdi..

Aylar süren bir rüya,
Artık uyanma zamanı,
Uyansan da pişmansın, Uyanmasan da,
Ve nihayet uyandım,
Yalnız kaldığıma ağladım,
Oracıkta bir süre daha,
Uzun uzun kaldım.
İnşallah görmem dedim bir daha,
İnsan bu kadar kapris yapar mı hiç?
Bu kadar nefret kokar mı?
Olmuyordu zaten,
Eksik olan bir şeyler vardı aramızda ki sevgiden..
Bu çıkmaza bir son vermek,
Ve bir daha başlamamak,
En iyisiydi zaten,
Hayattan bir ders almak,
Rüyalara bir son vermek,
Ve her şeye başlamaktı yeniden...

02 Şubat 2020